ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ

Από την Κέλλυ Φαναριώτη

Οι τοίχοι, οι πόρτες, τα θρανία και οι πίνακες συνθέτουν χωρίς αμφιβολία τις αντιπροσωπευτικότερες εικόνες οποιουδήποτε επιχειρήσει -έστω και αφηρημένα- να κάνει μια αναδρομή στο χρόνο και να φέρει στο μυαλό του τα πρώτα σχολικά χρόνια.

Ποιος δεν θυμάται άλλωστε όλες αυτές τις ζωγραφιές, τα χρώματα και τα μοτίβα που πάσχιζαν να εξάψουν τη παιδική μας φαντασία και να τη μεταφέρουν σ’ έναν κόσμο αλλιώτικο και παραμυθένιο;
Όμως, αυτό που με τεχνάσματα επιχειρούσαν να φτιάξουν οι δάσκαλοι για εμάς στο παρελθόν, κατάφερε να το πετύχει η κυρία Βασιλική Καμπιλάκου αφήνοντας τη φύση να παίξει το δικό της ρόλο. Έτσι, από το περασμένο καλοκαίρι λειτουργεί με δική της πρωτοβουλία το πρώτο σχολείο του δάσους στη χώρα μας για παιδιά προσχολικής ηλικίας.

Σχολείο του Δάσους-Φθινόπωρο 2015 380

« Όλο αυτό ξεκίνησε πιο πολύ σαν μια δική μου ανάγκη, κυρίως παρακολουθώντας την εξέλιξη της πρώτης μου κόρης. Έβλεπα λοιπόν ότι δεν υπήρχε κάποιο μέρος που θα μπορούσε να “παντρεύει” κάποια πράγματα που εγώ θεωρώ πολύ σημαντικά στο χώρο της εκπαίδευσης , όπως είναι η εμπλοκή του σώματος και του φυσικού χώρου», δηλώνει η ίδια.

Αφού λοιπόν παρακολούθησε διάφορα εκπαιδευτικά σεμινάρια όλα αυτά τα χρόνια, δημιούργησε το πρώτο σχολείο του δάσους μέσω του οποίου δίνεται η δυνατότητα στα παιδιά να ενεργοποιηθούν στο φυσικό περιβάλλον με όλες τους τις αισθήσεις. Σύμφωνα με την κυρία Κομπιλάκου, είναι ιδιαίτερα σημαντικό το γεγονός ότι μπορούν να αντιληφθούν έννοιες όπως οι καμπύλες, οι γραμμές και οι τεθλασμένες μέσα στο φυσικό χώρο.

«Στη φύση αντιλαμβάνονται εκτός των άλλων και ήχους που συνήθως δεν συμβαίνει στους κλειστούς χώρους που πραγματοποιείται η προσχολική εκπαίδευση και φυσικά δημιουργείται η έννοια της ομάδας. Τα παιδιά μαθαίνουν την ομαδικότητα, στηρίξει το ένα το άλλο τη στιγμή που πρέπει για παράδειγμα να περάσουμε ένα ρυάκι και μέσα από τις κινήσεις αυτές δένονται μεταξύ τους και δημιουργούνται φιλίες», υπογραμμίζει.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Η καθημερινότητα στο συγκεκριμένο σχολείο δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με εκείνη που γνωρίσαμε εμείς ως μαθητές.

Τα παιδιά πηγαίνουν στο δάσος γύρω στις εννιά το πρωί και αφού αποχαιρετήσουν τους γονείς τους, δημιουργούν έναν κύκλο κάτω από τα πλατάνια που είναι κοντά σε ρυάκι. Εκεί θα πούνε τραγούδια με τη συνοδεία κρουστού ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που τα παιδιά καλούνται τα ίδια να παίξουν κάποιο μουσικό όργανο.

Στη συνέχεια το πρόγραμμα περιλαμβάνει μια διαδρομή μέσα στο δάσος στην οποία έχουν τοποθετηθεί κάποιες ενδεικτικές ταμπέλες που γράφουν: “μέτρησε τις αποχρώσεις του πράσινου που υπάρχουν γύρω σου” ή  “ξάπλωσε, κοίτα τον ουρανό, τι βλέπεις;”.

Αφού περάσουν το ρυάκι, βαδίζουν προς τη φωλιά μιας αλεπούς και κάποιες φορές αφήνουν εκεί κυκλάμινα ή διάφορα λουλούδια που βρίσκουν. Έπειτα κατευθύνονται προς την ακροποταμιά όπου υπάρχει αρκετή άμμος κι εκεί κάνουν διάφορες κατασκευές με τα χέρια τους. Μόλις τελειώσει αυτή η διαδικασία, η παιδαγωγός ανάβει φωτιά και ψήνουν όλοι μαζί κάστανα. Γύρω από τη φωτιά μαζεύεται όλη η ομάδα και λέει ιστορίες, οι οποίες τις περισσότερες φορές προέρχονται από διάφορα ερεθίσματα που τους κεντρίζουν την προσοχή μέσα στο δάσος. Προς το μεσημέρι φτιάχνουν κολατσιό κάτω από τα πλατάνια αν έχει καλό καιρό και όταν βρέχει μπαίνουν μέσα στην καλύβα που έχουν φτιάξει μέσα στο δάσος.

Σχολείο του Δάσους-Φθινόπωρο 2015 373

Εκείνο που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι πως κατά τους χειμερινούς μήνες τα μαθήματα πραγματοποιούνται κανονικά στο δάσος με τα παιδιά να πηγαίνουν εκεί με την κατάλληλη ενδυμασία. «Έρχονται όλοι πολύ χοντρά ντυμένοι, με ισοθερμικά εσώρουχα, αντιανεμικά μπουφάν και διάφορα άλλα. Είναι σημαντικό να βιώνουν τα παιδιά το πέρασμα των εποχών σε φυσικό χώρο», επισημαίνει η κ. Κομπιλάκου.

Όπως μας λέει η ίδια, αγαπημένη ασχολία των παιδιών είναι να κυλιούνται στα πεσμένα φύλλα ενώ τα μεγαλύτερα παιδιά τα εξιτάρει το σκαρφάλωμα στα δέντρα.

ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ

Μπορεί το σχολείο του δάσους να μετρά μόλις ένα χρόνο λειτουργίας, ωστόσο, η ανταπόκριση από μαθητές και γονείς είναι μεγάλη.

Τα Σαββατοκύριακα πραγματοποιούνται μαθήματα για μεγαλύτερα παιδιά, έως δέκα ετών, τα οποία έχουν πλέον άποψη και είναι πιο κατασταλαγμένες προσωπικότητες. «Τους αρέσει πάρα πολύ το συγκεκριμένο είδος εκπαίδευσης και έρχονται με μεγάλη χαρά κάθε εβδομάδα στα μαθήματα. Το καθημερινό τμήμα έχει παιδιά δύο έως τριών ετών, τα οποία είναι κι εκείνα ενθουσιασμένα και δείχνουν να απολαμβάνουν τις δραστηριότητες που κάνουμε», εξηγεί η υπεύθυνη.

Ιδιαίτερα εντυπωσιακό είναι δε το γεγονός ότι παρακολουθούν τα μαθήματα στο Διόνυσο Αττικής παιδιά από κάθε γωνιά της Αθήνας. «Εμείς απλά ανοίξαμε μια σελίδα στο διαδίκτυο και στη συνέχεια όλο αυτό το πράγμα “ταξίδεψε”», προσθέτει η κ. Κομπιλάκου.

ΣΤΟΧΟΙ

Μετά την μεγάλη ανταπόκριση που είχε το συγκεκριμένο εγχείρημα και μάλιστα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, στόχος της κυρίας Κομπιλάκου είναι να πάρει έγκριση από το υπουργείο Παιδείας ώστε να λειτουργήσει εκτός από παιδικό σταθμό και ως νηπιαγωγείο το σχολείο του δάσους.

«Υπάρχει ήδη δίκτυο ανθρώπων που πραγματικά το θέλουν αυτό. Και από τον πανεπιστημιακό κόσμο και από τον κόσμο που εργάζεται στην εκπαίδευση γενικότερα. Θέλουμε αυτό που ισχύει και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες να ισχύσει και σε εμάς. Για τα παιδιά που έχουν μπει ήδη στο σύστημα της συμβατικής εκπαίδευσης, το σχολείο του δάσους είναι λυτρωτικό. Τους δίνει μια αίσθηση ότι η μάθηση μπορεί να είναι κάτι το πολύ όμορφο και ταυτόχρονα βιωματικό», υποστηρίζει.

Εκείνο στο οποίο η ίδια στοχεύει είναι όλη αυτή η φιλοσοφία της εκπαίδευσης να συγκεντρώσει πολλά ακόμη  παιδιά και να επεκταθεί σε περισσότερα σχολεία σε όλη την Ελλάδα και όχι μόνο στην Αθήνα. «Θα ήθελα πραγματικά να μπει αυτό το κομμάτι της εκπαίδευσης και στα δημοτικά σχολεία όλης της χώρας, οι δάσκαλοι να βγουν από το καβούκι και να βγάζουν τα παιδιά έξω, να τα φέρνουν στο δάσος. Η επαφή με τη φύση είναι η ομορφιά της ζωής», καταλήγει.

Σχολείο του Δάσους-Φθινόπωρο 2015 271

Σε κάθε περίπτωση, το ελληνικό δεν είναι το μόνο παράδειγμα εκπαίδευσης προσχολικής ηλικίας στο δάσος.

Υπάρχουν πολλές χώρες στην Ευρώπη που από τον περασμένο κιόλας αιώνα χρησιμοποιούσαν τη συγκεκριμένη εκπαιδευτική διαδικασία, όπως η Αγγλία, η Δανία και η Σουηδία οι οποίες μετρούν περισσότερα από 1000 τέτοια σχολεία.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το σχολείο του δάσους, επισκεφθείτε τη σελίδα του στο facebook. 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s